|
a.
|
Note: Name: Willem Hougardy
Birth: 13 Aug 1917 in Maastricht, Limburg, Netherlands Death: 13 Oct 1991 in Loomis, Placer Co., CA Father: Eugene Petrus Hubertus Hougardy: Birth: 8 Dec 1893 in Oud Vroenhoven, Limburg, NL. Death: 3 Feb 1945 in Concentration Camp, Dachau, Bavaria
Mother: Maria Catharina Janssen: Birth: 22 Jan 1891 in Lanaeken, Limburg, B. Death: 8 May 1969 in Sittard, Limburg, NL
Married: Nellij (Cornelia) Jeanne Maintz on 11 Jun 1941 at Sittard, Limburg, NL.
Nellij (Cornelia) Jeanne Maintz: Birth: 3 Oct 1919 in Sittard, Limburg, NL. Death: 7 Feb 1995 in Roseville, Placer Co., CA
Children:
Notes
a. Note: NI4
Note: U.S. Naturalization Record Indexes Name: William Hougardy Birth Date: 13 Aug 1917 Age at event: 50 Court District: California Date of Action: 26 Jul 1968 http://search.ancestry.com
LIMBURGSCH DAGBLAD Dinsdag 22 November 1955 MENSEN en DINGEN
Op weg tiaar de Verenigde-Staten De kans van zijn leven benut! Willy Hougardy: eerst kapper, toen kellner, nu emigrant HET TOEVAL 'heeft in 'het leven van Willy Hougardy (38 jaar), Maastrichtenaar van geboorte en van beroep kellner, een beslissende rol gespeeld. Het stond plotseling voor hem op een grauwe najaarsmorgen nu twee jaar geleden, in de gedaante van een jonge Amerikaan, die naar de naam Paul luisterde. Paul Schulze uit Bristol in de staat Connecticut, van Duitse afkomst, op weg naar Erlangen bij Neurenberg, om zijn studie in de theologie te voltooien. Willy werkte in een restaurant te Heerlen. Het was Maandag morgen en hij had de vermoeienis van de drukke Zondag nog in de benen. Het werk verliep traag. Daarom was deze Amerikaan, zijn eerste bezoeker van die dag, hem ook als afleiding dubbel welkom. Willy ging bij hem zitten 'twee mensen alleen in het grote cafe! Toen Paul Schulze tenslotte vertrok, waren zij vrienden geworden. Vrienden voor 't leven... Op die morgen heeft de kellner Willy Hougardy aan deze jonge Amerikaanse theoloog zijn leven verteld. Zijn leven, ondaan van elke schijn 'zijn dromen en verlangens. Een leven, dat tot nu toe weinig perspectief had geboden. Geen leven van gemiste kansen, maar een waarin zich nog bitter weinig kansen hadden voorgedaan. Een jeugd doorgebracht in Luik, daarna Sittard, waar zijn vader een cafee dreef, dan kapper bij Jos Kerckhofs in Lindenheuvel en tenslotte kellner. Van de ene zaak naar de andere, steeds op zoek naar de beste verdiensten zoals dat gaat in dit beroep, waarin men voor zijn bestaan grotendeels afhankelijk is van de fooien der klanten.
Dachau
WELLICHT was Willy altijd kapper gebleven als de oorlog niet was uitgebroken. Zijn vader kreeg ruzie met de N.S.B. en men kende hem als strijdbaar anti-Duits. Op een middag, toen het gezin aan tafel zat, kwam er een telefoontje voor de heer Hougardy. Hij moest onmiddellijk op het politiebureau te Sittard komen. O neen, niets bijzonders; er werd alleen een inlichting van hem gevraagd! Hougardy liet 't eten staan. "Houdt het zo lang warm", zei hij tegen zijn vrouw, voordat hij vertrok. "Ik ben zo terug!..." Maar hij kwam die dag niet terug. Hij is nooit meer terug gekomen. Hij stierf door uitputting in het concentratiekamp Dachau, terwijl hij reeds weer vrij man was, op 2 Februari 1945, kort nadat de Amerikanen dit kamp-der-doden hadden bezet.
Rest Center
TOEN de vader weg was, kwam Willy naar huis om in de zaak te helpen. En na de bevrijding van Sittard werd Ober Bayern "rest center" voor de Amerikaanse soldaten, met de jonge Hougardy als manager. 't Heette in die avontuurlijke dagen "The three Guilders Club." Een naam, welke uit een rekensommetje geboren was. Met de Amerikaanse majoor, die het toezicht op de club had, had Willy uitgerekend, dat men "de jongens" voor drie Nederlandse guldens een bon voor tien consumpties kon verstrekken. En daarmee had de club haar naam. Korte tijd verliet Willy Sittard, om in het "rest center" van de Amerikanen in de kazerne te Hasselt als manager op te treden. Daarna keerde hij naar "The Three Guilders Club" terug. Maar ook dit ging te snel voorbij. De laatste Amerikanen vertrokken, "The Three Guilders Club" werd weer doodgewoon Ober Bayern en Willy Hougardy begon zijn zwerftocht als kellner. Van Sittard naar Valkenburg; van Valkenburg naar Heerlen.
Verzuimde Kans
HIJ heeft in die dagen een keer "Neen!" gezegd tegen het leven, toen hem een kans op een nieuwe toekomst werd geboden. Daar heeft hij achteraf lang spijt van gehad. In "The Three Guilders Club" was ook een betaalbank van de Amerikanen gevestigd, waar de soldij werd uitbetaald. "Ga met ons mee, in dienst van het leger", boden de Amerikanen hem aan, toen zij Sittard verlieten om Duitsland in te trekken. "Je wordt bij de bank te werk gesteld en als we straks naar de States terug gaan, ga je ook" In die dagen was de herinnering aan de ellende van de oorlog nog schrijnend en leek de toekomst in het bevrijde vaderland vol goede beloften. De wereld was immers bezig van gedaante te veranderen! "Blijf hier," zei de jonge vrouw van Willy Hougardy. "De bank trekt met het leger mee, vlak achter het front. Waarom zou je opnieuw het gevaar zoeken? Ik zie je in maanden niet. Denk aan onze kinderen!"... En Willy bleef in Limburg.
Emigratie
VERGELEKEN met vroeger veranderde er echter weinig in een snel herrijzend Nederland. Niet door een evolutie, alleen door een revolutie, wordt een streng geordende samenleving uit haar voegen gerukt. De gedroomde beloften werden geen werkelijkheid. Althans niet voor Willy Hougardy. Hij bleef opgesloten binnen de maatschappelijke kringloop, waarin het leven hem had geplaatst. Maar hij werd geen ontgoochelde. Zijn hart bleef haken naar een toekomst, welke hem meer mogelijkheden bood. En hij bleef actief en waakzaam, om de weg erheen te vinden. Hij verslapte en verstarde niet. De roep tot emigratie klonk! Eerst dacht Willy Hougardy aan Canada. Maar de vooruitzichten waren voor hem weinig gunstiger dan hier in het eigen land. Toen verscheen Paul Schulze in zijn leven. Zijn mentor en zijn bezieler en een beetje zijn maecenas! De jonge Amerikaanse theoloog stelde zich voor Willy en zijn gezin financieel borg. Met het stoomschip "Rijndam" emigreren zij over enige dagen naar de Verenigde-Staten. Willy met zijn vrouw Jeanne en zijn zoontjes Godfried (13 jaar) en Antoine (7 jaar). Vier mensen, die ieder op hun manier nu wonderwat verwachten van de toekomst. Een reis over zee naar een nieuwe wereld, welke met verjongd idealisme ondernomen wordt. Ook door Jeanne! Zij heeft geen vrees meer voor het onzekere van het avontuur en het onbekende, zoals jaar geleden daar in Sittard, toen zij Willy Hougardy ervan terug hield om met de Amerikanen mee naar Duitsland te trekken. Zij heeft geleerd, dat men moet durven wagen om te winnen. Dat is de gok van iedere emigrant!
Knutselaar
GEDURENDE de jaren, dat hij alleen zijn dromen van een betere toekomst bezat, heeft Willy ze in zijn hobby gestalte gegeven. Hij is een knutselaar pur sang geworden. Metterdaad een koning-knutselaar, die de laatste jaren op geen huisvlijttentoonstelling van enige betekenis ontbrak. Zijn laatste werkstuk is het ideale huis. Een flat-woning met woon- en slaapkamer, met badkamer, keuken en trappenhuis, met lichten die aan en uit floepen, met 'n oven, een koelkast en fauteuils met schuimrubber kussens; met alles wat een huis aantrekkelijk en behaaglijk om er in te wonen maakt. Volkomen natuurgetrouw en miniatuur-fijn nagebootst. En dit is het grote verlangen waarmede Willy Hougardy naar de Verenigde Staten emigreert! Eens hoopt hij daarginds in Bristol in Connecticut dit droomhuis te bouwen. Ook al moet hij het model hier achterlaten, het reist met hem mee. Want het staat haarfijn in zijn herinnering gegrift. Als een ideal voor later; als de nieuwe toekomst goud omrand, werkelijkheid wordt! .............
(GOOGLE TRANSLATION:)
LIMBURGSCH DAGBLAD - Tuesday 22, November 1955 PEOPLE AND THINGS
On the way to the United States
Take advantage of his life! Willy Hougardy: First hairdresser, then kellner, now emigrant CHANCE 'has played a decisive role in the life of Willy Hougardy (38 years), Maastrichter of birth and occupation waiterr. It was suddenly in front of him on a gray autumn morning two years ago, in the shape of a young American who answered to the name of Paul. Paul Schulze from Bristol in Connecticut, of German origin, on his way to Erlangen at Nuremberg, to complete his studies in theology. Willy worked in a restaurant in Heerlen. It was Monday morning and he was still tired of the busy Sunday. The work went slow. Therefore, this American, his first visitor of that day, was also welcome as a distraction. Willy sat with him, two people alone in the big cafe! When Paul Schulze finally left, they had become friends. Friends for life ... On that morning, waiter Willy Hougardy told his young American theologian his life. His life, stripped of every appearance, his dreams and desires. A life that had little prospect so far. No life of missed opportunities, but one in which bitter little chances had occurred. A youth spent in Liege, then Sittard, where his father operated a cafe, then barber at Jos Kerckhofs in Lindenheuvel and finally Kellner. From one situation to another, always looking for the best merits as it is in this profession, which is largely dependent on customers' tips. Dachau Perhaps Willy would have always barbered if the war had not broken out. His father quarreled with the N.S.B. and one knew him as combatant anti-German. One afternoon, when the family sat at table, there was a call for Mr. Hougardy. He had to come to the police station at Sittard immediately. Oh no, nothing special; only information was requested from him! Hougardy did not eat. "Keep it warm for a while," he said to his wife before he left. "I'll be back!" But he did not return that day. He never came back. He died of exhaustion at the Dachau concentration camp, while he was already free man on February 2, 1945, shortly after the Americans had occupied this death-camp. Rest Center When the father left, Willy came home to help in the business.
And after the liberation of Sittard, Ober Bayern became "rest center" for American soldiers, with young Hougardy as manager. It was called, in those adventurous days "The Three Guilders Club. " A name, which was born from a small billing calculation. With the American Chief, who supervised the club, Willy had calculated that "the boys" for three Dutch guilders could be provided a coupon for ten-items. And with that the club had her name. Soon, Willy left Sittard, to act as manager in the "rest center" of the Americans in Hasselt's barracks, after which he returned to "The Three Guilders Club". But this too went too fast. The last Americans left, "The Three Guilders Club" was again true Ober Bayern and Willy Hougardy began his hunting trip as a kellner. From Sittard to Valkenburg; from Valkenburg to Heerlen. Failure Chance He once said "No!" to life when offered a chance for a new future, which he afterwards long regreted. In The Three Guilders Club, there was also a bank of the Americans where the soldiery was paid out. "Join us in the service of the army", the Americans offered him when they left Sittard to withdraw to Germany. "You"ll be employed by the he bank and when we go back to the States, you come back with us "In those days, the memory of the wretchedness of the war was still haunting, and the future in the liberated homeland seemed to be full of good promises. After all, the world was changing its shape! "Stay here," said the young wife of Willy Hougardy. "The bank advances with the army, just behind the front. Why would you again search for danger? I won't see you for months. Think of our children! "... and Willy stayed in Limburg.
Emigration
COMPARED with the past, however, there was little change in a fast-moving Netherlands. Not through an evolution, only through a revolution, will a strictly ordered society be diverted from its tracks. The dreamed promises became not reality. At least not for Willy Hougardy. He was locked up within the social cycle, in which life had put him. But he was not disappointed. His heart kept looking to a future, which offered him more opportunities. And he remained active and vigilant to find the way. He did not relax and get stuck. The call for emigration sounded! First, Willy Hougardy thought about Canada. But the prospects were less favorable to him than in his own country. Then Paul Schulze appeared in his life. His mentor and his enthusiast and a little his Maecenas! The young American theologian proposed himself to be the financial sponsor for Willy and his family . With the steamship "Rijndam" they will emigrate to the United States in a few days, Willy with his wife Jeanne and his sons Godfried (13 years old) and Antoine (7 years old). Four people, who are now wondering a journey through the sea to a new world, which is undertaken with rejuvenated idealism. Also by Jeanne! She has no fear of the uncertainty of the adventure and the unknown, as it happened in Sittard years ago when she kept Willy Hougardy from moving to Germany with the Americans. She learned that one should dare to take a chance to win. That's the gamble of every emigrant!
Knutselaar
DURING the years that he had only his dreams of a better future, Willy has shaped them in his hobby. He has become a handyman par excellance. Indeed, a master do-it-yourselfer, who was not absent from any housekeeping fairs of any substance in recent years. His last assignment is the ideal home. A flat-house with living and bedroom, with bathroom, kitchen and staircase, with lights flicking on and off, with an oven, fridge and armchairs with foam rubber pillows; with everything that makes a house attractive and comfortable to live there. Perfectly natural and miniature- excact copies. And this is the great hope with which Willy Hougardy emigrates to the United States. Once upon a time he hopes to build this dream home in Bristol, Connecticut. Even though he has to leave the model here, it travels with him. Because it is perfectly etched in his memory. As an ideal for later; if the new future has a golden horizon, it will become reality!
b. Note: XI4
Note: Cremated in Roseville, California.
https://wc.rootsweb.com/trees/137545/I4/willem-hougardy/individual
-----------------------------------------------------
U.S. Naturalization Record Indexes
Name: William Hougardy
Birth Date: 13 Aug 1917
Age at event: 50
Court District: California
Date of Action: 26 Jul 1968
http://search.ancestry.com
------------------------------
|
